WSZYSTKIE POSTACI, ORGANIZACJE I WYDARZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
Cześć, nazywam się Park Saeroyi.
Usiądź tam.
Serio, frajerze?
Nie wiesz, że nie lubię zwykłego mleka?
To syn prezesa, odziedziczy po ojcu firmę.
To ma być powód?
Może i jesteś bogaty, ale nie możesz być dupkiem.
Panie prezesie.
Panie Park. Słyszałem, że to pański syn.
Walnął mnie syn podwładnego mojego ojca?
Czyli nie uklękniesz.
Robię to, co uważam za słuszne. I zamierzam dalej tak żyć.
Ale przez to wyleciałeś ze szkoły.
Zawsze cię uczyłem, żebyś trzymał się swoich przekonań.
Ale ja tego nie robiłem.
A dziś zobaczyłem, że już taki jesteś.
Jak smakuje?
Słodkie.
To znaczy, że miałeś dziś udany dzień.
Zaraz będę.
Tamtej nocy tata nie wrócił.
To zdjęcia z miejsca wypadku.
Podejrzany chce zawrzeć ugodę.
Co on tu robi?
Mam też zarąbistą rejestrację, 7777.
To samochód Geun-wona.
Saeroyi.
Ty świnio. Czemu zabiłeś mojego tatę?
Dlaczego?
Zdychaj!
Przekonania. Ambicja.
Takich słów używają ci, którzy nie mają nic oprócz ego.
Jeśli nic na nich nie zyskają, to tylko upór i głupota.
Jangga zaoferowała mi stypendium.
Nie jestem tak silna jak ty. Jestem tchórzem.
- Przepraszam. - Podjęłaś decyzję.
Więc się jej trzymaj.
Zemsta.
Tu mi się podoba.
Bardzo.
Itaewon? Ty chciałeś założyć własną firmę.
- Kiedy zaczynasz? - Za siedem lat.
Od tamtej nocy
nie widziałam Saeroyi.
Gdy moje wspomnienia związane z Saeroyi zaczęły się zacierać...
Soo-ah.
Minęło
dokładnie siedem lat.
Plan 22-latka wydawał się nierealny.
Dobrze ci się wiedzie?
POPRZEDNIO
Jemu
przyszło to naturalnie.
ODCINEK 3
DANBAM
NOCNA POPIJAWA, DANBAM
Wszystko gotowe.
DANBAM
Sprawdź, czy jest ryż.
Ryż i zupa zrobione.
Na miejsca. Zaczynamy.
Możemy sobie dziś darować?
Rusz się, leniu.
Chodź.
Uwaga, zaczynamy
Raz, dwa, trzy, cztery
Pięć, sześć, siedem, osiem
Dwa, dwa, trzy, cztery
Pięć, sześć, siedem, osiem
- Nie oszukujcie. - Raz, dwa
Trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem
OTWARTE
DANBAM
LICEUM YONGGAK
Oszalałaś? Miałaś kupić drożdżówki.
- Jaja sobie robisz? - Wszystko było wyprzedane.
No i? Jak mogłaś kupić suche bułki?
Idiotka.
Mam je zjeść bez niczego i się zadławić?
Powinnaś nosić znak ostrzegający przed twoją głupotą.
Przytrzymajcie ją. Napiszę ci to na czole.
- Puszczaj! - Pożyczę pisak.
Nie wyrywaj się.
Nie bądź taką egoistką.
Trzeba ostrzec innych przed twoją głupotą.
Kupię ci coś lepszego.
Zamknij się.
Już to słyszałam. Nie ruszaj się, bo powiem mojemu chłopakowi.
- Mówiłam, nie ruszaj się. - Rety.
Nie szarp się.
Niech ludzie wiedzą, że jesteś kretynką.
- Następnym razem kupię ci coś lepszego. - Nie ruszaj się.
Trzecioklasistka z liceum Yonggak,
- panna Guk. - No weź.
Córka burmistrza okręgu dręczy koleżankę.
Za brak dżemu?
- Dżem... - Tacy jeszcze istnieją?
- Straszne. - Świat jest okropny.
- Trzeba dać im nauczkę. - Podziwiam...
- Przesada. - ...twoją odwagę.
- Niewychowana. - Koszmar.
- Co to za szkoła? - Totalne przegięcie.
Jo Yi-seo.
Gwiazda mediów społecznościowych z 760 000 obserwujących
i blogerka.
MOJE ULUBIONE CIASTO
Rok temu wróciła z Nowego Jorku.
- Tutaj! - Dawaj!
Jest wysportowana.
RANKING OCEN 1. JO YI-SEO
Dobrze się uczy.
OCENA ŁĄCZNA: 100%
Ma mnóstwo talentów.
Jest dobra we wszystkim. Młoda geniuszka z IQ równym 162.
KARTA CZŁONKOWSKA MENSA KOREA JO YI-SEO
Gdyby anioły istniały,
wyglądałyby jak ona.
Kim jest Jo Yi-seo?
INTERNAT BOGWANG SALA DO NAUKI
To ty jesteś
- Jo Yi-seo? - Tak.
Ty to opublikowałaś?
Tak, ja.
Wiesz, kim jestem?
Jak śmiesz oczerniać moją córkę?
Mimo swojej anielskiej twarzy...
Geun-soo.
Nagrałeś to?
Yi-seo bywa okropna.
- Tak. - Co wy robicie?
Nie oczerniłam jej. To wszystko prawda.
Co ona ci zrobiła? To nie twoja sprawa.
Nieprawda.
Bez powodu nęka koleżanki z klasy i naciąga je na kasę.
Poza tym wzięła sobie mój pisak.
Nie chciałam nic więcej publikować,
ale policzek
trochę mnie boli.
Dlatego tak ważne jest dobre wychowanie.
Cholerna gówniara.
Co powiedziałaś?
Powtórz to.
Powtórz...
To nagranie...
Gdy zacznie studia, opublikuję je na stronie uczelni.
A gdy dostanie pracę, wyślę je do jej firmy.
Nawet do jej teściów, jak wyjdzie za mąż.
I czyja to wina?
- A jeśli zajdzie w ciążę... - Wariatka.
Proszę przestać.
Nie wiem, o co chodzi, ale spokojnie.
Puszczaj. Kim ty jesteś?
Yi-seo jest też...
- Kontra. - ...socjopatką.
Co za wścibstwo.
Zaczekaj.
Co to było?
Nie możesz kogoś walnąć i sobie iść.
A co ty o tym wiesz?
- Co? - Sam mówiłeś,
- że nie wiesz, o co chodzi. - To bez znaczenia.
Przez nią zginął mój ojciec.
Ty byś się powstrzymał tylko dlatego, że jest starsza od ciebie?
Nabrałeś się.
Co to było?
- Cholera. - Rany.
Co jest?
Wścieka się, bo nie ma klientów.
Mam kogoś przyprowadzić?
Z tą twarzą nikogo tu nie zwabisz.
- Ty... - Co?
Nie o to chodzi. Po drodze wpadłem na jakąś wariatkę.
Wariatkę? Co zrobiła?
Ładna była?
Faceci są nienormalni. To ważne?
A ty sam nie jesteś facetem?
W sumie może nie. Wyglądasz jak dziewczyna.
Nie drąż tematu.
No więc? Była ładna czy nie?
Martw się o własną gębę.
Boże.
Czy ty straciłaś rozum?
Jak mogłaś ją uderzyć?
Czemu miałabym nie móc?
Że co? Czemu?
Wiesz, kim ona jest?
Jasne. Czyli tylko dlatego, że jest dorosła,
a jej mąż jest burmistrzem okręgu,
powinnam się nie stawiać i pozwolić jej mnie walnąć?
- Co? - Właśnie to.
Gdybym poprosiła pana o interwencję, miałabym za dużo zachodu.
- Ty mała... - Proszę pana.
To moja uczennica, porozmawiam z nią.
Yi-seo, zaczekaj w klasie.
- Spoko. - Spoko?
Co? Spoko?
- Zatrzymaj się! Słyszysz? - Proszę pana.
Jo Yi-seo!
Od trzech miesięcy Jangga Pub w Itaewon przynosi straty.
Lokale przy Uniwersytetach Hongik i Konkuk są rentowne,
bo to popularne miejsca na randki. Wpadłem na pomysł,
który pomoże rozkręcić lokal w Itaewon.
To ma być miejsce na podryw?
Tak.
Jeśli stworzymy własną aplikację
do poznawania innych singli w Jangga Pub,
nasze lokale będą popularnymi randkowniami.
Jestem tego pewien.
Co pani myśli, pani Kang?
Cóż...
nie jestem przekonana.
Ja sądzę, że warto spróbować.
Pani Oh, co pani na to?
Jestem przeciw.
Jangga Pub to nasza główna marka.
Lokale przy uniwersytetach zyskały taką reputację
tylko przez swoją lokalizację.
Nie planowaliśmy tego.
Promując się jako miejsce na podryw,
tylko sobie zaszkodzimy, bo Jangga Pub szczyci się
głównie smacznym jedzeniem.
To miałoby nam zaszkodzić?
Takie podejście
jest zbyt zacofane.
Przede wszystkim
taka koncepcja nie pasuje do Itaewon.
Dlaczego?
Zgadzam się.
To przyciągnęłoby jeden typ klienta.
Faceci zwykle podrywają dziewczyny w klubach.
Reklamowanie się jako miejsce na podryw jest zbyt tandetne.
Młodym ludziom ten pomysł się spodoba.
Co?
- Że niby jestem stara? - Oni mają rację.
Tato.
Panie prezesie.
Jaki jest średni wiek klienta w Itaewon?
- Słucham? - Nie wiesz?
To...
Restauracje w Itaewon są stosunkowo drogie.
Dlatego średni klient ma od 25 do 40 lat,
bo takich ludzi na to stać.
Myślisz, że jechaliby aż do Itaewon,
by kogoś poznać?
Smak.
Atmosfera.
Jakość, jakiej się spodziewa przy takich cenach.
To podstawa.
W tej dzielnicy konkurencja jest zacięta.
Projekt zrobiony na kolanie nie pomoże.
Nie możemy ponosić strat.
- Pani Oh. - Słucham.
Od teraz pani zarządza lokalem w Itaewon.
Oczywiście.
Tato, ja się zajmę Yongsan...
Trzy miesiące strat w dobrej lokalizacji?
Jesteś kretynem.
Oh Soo-ah.
Aż tak mnie nie lubisz?
Twój pomysł i tak by nie przeszedł.
Postaraj się zdobyć jakieś punkty.
Tylko to ci w głowie.
Punkty?
Jasne.
Przejrzyj na oczy. Musisz dokonać słusznego wyboru.
Jak myślisz, jak długo mój tata będzie prezesem?
Pięć lat? Dziesięć lat?
Niedługo to ja zajmę jego miejsce,
kapujesz?
Lepiej nie zachodzić mi za skórę.
Jesteś tego pewien?
Co?
Jesteś pewien,
że odziedziczysz firmę?
INTERNAT BOGWANG SALA DO NAUKI
Przez egzaminowy stres ostatnio ciągle się obżeram.
- Akurat. - Ale wcale nie przytyłam.
Most Jamsu.
POWRÓT DO PODSTAW, JANGGA
Przekonania. Ambicja.
Takich słów używają ci, którzy nie mają nic oprócz ego.
Jeśli nic na nich nie zyskają,
to tylko upór i głupota.
Wyjaśnię ci wszystko jeszcze raz.
Jak otworzyć kasę, żeby policzyć gotówkę?
DANBAM
Wystarczy dotknąć ekranu.
- Co? - Boże.
No nie.
Ile razy mam powtarzać to samo?
- Głupi jesteś? - Tak.
Wcześnie przyszliście.
Nudziło mi się.
Przyszła jakaś paczka. Zamawiałeś coś?
Wreszcie.
Ale wielka. Co to?
- Daj mi nóż. - Dobra.
Interes średnio się kręci. Trzeba coś zdziałać.
Pora na marketing.
Co to?
Marketing?
Yi-seo.
Co tu robisz?
Widziałem twoją fotę. Byłem blisko.
Nie po to ją wstawiłaś?
Jesteś stalkerem czy co?
Zimno jest. Co tu robisz?
Myślałeś czasem,
że byłoby lepiej, gdybyś nigdy się nie urodził?
Nie.
Skąd ta myśl?
Tak po prostu.
Wszyscy się zestarzejemy i umrzemy.
A i tak, mając tę świadomość, musimy się uczyć i robić różne rzeczy
aż do śmierci.
Życie jest strasznie męczące.
I co z tego?
Przyszłaś się zabić?
Nie.
Jestem na to za dobra.
Fajnie, że jesteś. Pojeździmy sobie.
Mam już inne plany.
Plany? Co to za laska?
Muszę jechać do Itaewon.
Idę do klubu ze znajomym.
No proszę. Przecież jesteś w liceum.
- Pojadę z tobą. - Nie możesz.
- Nie znasz go. - Kumam. Jedziesz się spotkać
z kumplem, którego nie znam, żeby tańczyć z dziewczynami
i wziąć od nich numery?
Daj spokój.
Kto chodzi razem po klubach?
W środku wszyscy się rozdzielają.
Jedziemy. Nie wkurzaj mnie.
Dobra. Jak chcesz.
Trzymaj się.
Jedziemy.
Ty dupku!
Jo Yi-seo!
- Boże! - O nie!
- Chyba jest ranna. - Co się stało?
Jesteś cała?
Co się stało?
Boże.
Nabrałeś się.
To ty.
Nic ci nie jest?
- Jesteś cały? - Wszystko dobrze?
Moment. Yi-seo!
Nic ci nie jest?
Prawie zginęłam.
- Nic panu nie jest? - To ona.
To ty...
Uwaga!
Hej.
Wezwijcie karetkę.
JANGGA NAJLEPSZĄ SIECIĄ RESTAURACJI
Znamy się od dziesięciu lat.
Pamiętam dzień, gdy pierwszy raz zaparzyłem pani herbatę.
- Słucham? - U mnie w domu.
Nie pamięta pani?
Pamiętam. Wtedy się poznaliśmy.
Tak.
Mój syn
śmiertelnie potrącił pana Parka.
Skąd to zdziwienie? Wiedziała pani o tym.
- Wtedy... - Tak.
Zastawiała się pani, czemu chcę panią sponsorować.
Myślała pani, że chodzi o obronę mojego syna.
Panie prezesie.
Dziesięć lat.
To mnóstwo czasu.
Park Saeroyi
otworzył lokal w Itaewon.
Wiedziała pani o tym?
Tak.
Niedaleko naszego. Czemu nic pani nie mówiła?
To mały lokal, nie przynosi zysków.
Nie musi się pan nim przejmować.
Co by pani zrobiła, gdyby mogła pani cofnąć czas
do tamtego dnia sprzed dziesięciu lat?
- Słucham? - Park Saeroyi
czy ja?
Kogo pani by wybrała?
Co to za mina?
Tylko się zastanawiam. Słucham.
Ja...
zawsze będę lojalna wobec Janggi.
Świetnie.
Jestem stary, ale nadal potrafię wyczuć dobrą inwestycję.
Dlatego panią lubię.
Dziękuję.
Jeśli DanBam pana martwi...
Nie ma się czym przejmować.
Ten gówniarz mnie nie obchodzi.
Poza tym to pani kolega.
Ma pani wolną rękę.
SAEROYI
NOCNA POPIJAWA
DANBAM
Na szczęście nie doszło do żadnego urazu.
To dlaczego zemdlał?
Z przepracowania.
Psycholka.
Dobrze się pan czuje?
Jestem w szpitalu?
Zemdlałem?
Lekarz mówił, że to pewnie z przepracowania.
Głowa.
Gdzie jest głowa?
Tamta?
Porwała się, w dodatku musieli ją rozciąć.
W karetce. Więc ją wywaliliśmy.
Dopiero co ją kupiłem.
Była droga, na zamówienie.
Przepraszam. Zrekompensuję stratę.
Dobra.
DANBAM
Przynajmniej zabraliście ulotki.
Prowadzi pan restaurację?
Mam mały lokal w Itaewon, ale brakuje mu reklamy.
Kto w tych czasach rozdaje ulotki przebrany za maskotkę?
Przestań.
To co się teraz robi?
Przepraszam, ona nie umie się zachować.
Proszę zrozumieć.
Zauważyłem.
Ale pytam serio. Co teraz jest dobrą reklamą?
Internet jest znacznie skuteczniejszy.
Media społecznościowe, blogi.
Jak to się robi? Trzeba zatrudnić agencję?
Wystarczy wejść w Internet.
Ale knajpa musi być porządna.
Dopiero zaczynam, nie mam doświadczenia. Zapamiętam to sobie.
- Dziękuję. - Chwila.
Lekarz mówił, że powinien pan odpocząć.
Nie mam czasu. Możesz zapłacić rachunek za szpital.
Oczywiście. Bardzo mi przykro.
Na pewno ci przykro?
Co?
Oczywiście.
Skoro tak,
to odwiedź mój lokal.
DANBAM
Koleś wydaje się
naprawdę w porządku.
W porządku?
Na jego miejscu zażądałabym jeszcze 5 000 000 wonów.
Moment.
- Cześć, Seong-hyeon. - Co z tobą?
Trzeba było zadzwonić, że się spóźnisz.
Wybacz.
Po drodze coś mi wypadło.
Jestem niedaleko, zaraz będę.
Zamarzam. Pospiesz się.
Przepraszam, już jadę.
Dobra, na razie.
Pewnie jesteś roztrzęsiona. Skoczymy do klubu kiedy indziej?
Nie, nadal chcę iść.
No to chodźmy.
Strasznie się wkurzył.
DANBAM
Dopiero zaczynam, nie mam doświadczenia. Zapamiętam to sobie.
Dziękuję.
Co jest?
- Chodźmy. - Jesteś nienormalna.
10 LAT WCZEŚNIEJ
Świetnie!
- Dasz radę! - Szybciej!
- Biegiem! - Uda ci się!
Szybko!
Dasz radę!
- Biegnij! - Szybciej!
- Biegnij! - Biegnij!
- Popchnęła ją? - Tak.
- Boże. - Rety.
- Tak! - Co jej odbiło?
Oszustka.
- To ona ją popchnęła. - To ona.
A wydawała się miła. Nie można tak oszukiwać!
Tak nie wolno!
Zawsze chce wygrywać.
Czasem wykazuje socjopatyczne skłonności.
Proszę na wszelki wypadek zabrać ją do psychologa.
Aż tak bardzo chciałaś wygrać?
Kochanie, jesteś niewiarygodnie
wszechstronna.
Jesteś dobra nawet w sporcie. A w czym nie jesteś?
Chwalisz mnie za wygraną?
Tak.
Nie powinnaś.
To pewnie przez twoją traumę.
Moim kosztem rekompensujesz sobie przeciętne życie.
No proszę.
Jesteś bardzo mądra.
Naprawdę?
Nie będę cię karać za taką drobnostkę.
Nie chcę, żebyś miała przeciętne życie jak ja.
Każdy inaczej postrzega rzeczywistość.
Dlatego granica między dobrem i złem jest niewyraźna.
Ale wyjątkowość dostrzegają wszyscy.
Bo widać ją w liczbach.
Wiem, o czym mówiła.
I wiem, że mama bardzo mnie kocha.
Wszystko rozumiem.
Jestem zwyczajna.
Ale urodziłam się mądra i ładna.
Dobre studia, praca w dużej firmie,
życie sukcesu.
Ludzie o tym marzą, ale nie wszystkim się uda.
Jestem pewna, że mnie tak.
Pragnę sukcesów i ciężko na nie pracuję.
Bardzo ciężko.
Pewnie do końca życia będę zmęczona.
Dobrze by było, gdyby Ziemia
wybuchła i to wszystko się skończyło.
Ona serio chodzi do liceum?
- Jest niesamowita. - Wiem.
Nie oszczędza się.
Gdzie ją poznałeś?
To tylko znajoma.
Serio? Nic więcej?
Nie interesują ją związki ani miłość.
Akurat. Każdego interesują związki.
No ale skoro tylko się przyjaźnicie, to sam spróbuję.
Co?
Jest w moim typie. Do później.
Czekaj.
Bo...
Serio nic między nami nie ma.
Nie jesteśmy razem.
Tylko się przyjaźnimy.
Ale ona mi się podoba.
Serio?
Trzeba było mówić od razu.
Prawię się ośmieszyłem. Ogarnij się.
Dopiero to do mnie dotarło.
Masz, jedz.
To jest na pewno dobrze zrobione?
Zgodnie z przepisem ze strony.
To czemu tego nie je?
- Czekaj. - Co ty robisz?
Masz, jedz.
Nadal nie je. Czyli to nie przez twoją gębę.
Może nie umiesz gotować?
Co robicie?
Jesteś.
Kot często do nas przychodzi.
Gdzie kostium? Wcześniej miałeś go na sobie.
Miałem mały wypadek.
A wy czemu siedzicie na dworze?
Cóż...
- Nie ma klientów. - Rety.
Ani jednego?
- Nie. - Nie.
JANGGA PUB
To tu nas chciałeś zabrać?
Tak. Jesteście tu pierwszy raz? To znana miejscówka.
Mają tu genialnego duszonego kurczaka.
Słyszałem, że to miejsce ssie. Chodźmy gdzieś indziej.
Serio? Gdzieś indziej?
Chodźmy do środka.
Cholerna Yi-seo.
Witamy.
- Trzy osoby? - Tak.
Przepraszam, muszę prosić panią o dowód.
- Wygląda pani inaczej. - Naprawdę?
Zrobiłam to zdjęcie przed zabiegiem na nos.
Pamięta pani numer dowodu?
- 890731-29... - Momencik.
Dobrze, proszę za mną.
Chwileczkę. Jeszcze coś sprawdzę.
Wygląda pani bardzo młodo.
Często to słyszę.
Przyjaźnicie się ze sobą?
- Pewnie. - Tak.
To jak ona się nazywa?
Co?
Jo Yi-seo.
Źle.
Do widzenia.
KIM SO-HUI
Najpierw skończcie szkołę.
Wtedy do nas wrócicie.
Do widzenia.
Idiota.
Ale przypał.
Przepraszam, Seong-hyeon.
Zjemy razem kiedy indziej.
Znam fajną knajpę z pierogami. Możemy tam iść.
Albo zamiast tego
chodźmy tam.
DANBAM
Ten miesiąc był tragiczny.
No.
Pewnie przez to, jak on przerażająco wygląda.
Odwal się ode mnie. Po prostu nie umiesz gotować.
Nie słucham cię.
Internet jest znacznie skuteczniejszy.
Media społecznościowe, blogi.
Macie konta w mediach społecznościowych?
Na Myhompy czy coś?
Żartujesz? Kiedy ty się urodziłeś?
Czemu pytasz? Mam tam konto.
Myślałem nad tym, żeby się tam zareklamować.
To może być skuteczniejsze niż ulotki.
Mamy klientów.
Witamy w DanBam.
- Witamy w DanBam. - Witamy w DanBam.
Chcesz tu jeść?
Co...
Proszę.
Znasz ich?
Tak jakby.
Zaraz wracam.
Dokąd idziesz?
Sprawdzę inne lokale.
Tylko sprawdź im dowody.
Dobra.
Czy mogę
najpierw zobaczyć dowody?
- Pewnie. - Dobra.
KIM SO-HUI
Wyglądam inaczej, nie?
To zdjęcie sprzed operacji plastycznej.
Nie ma klientów.
Ani jednego?
- Nie. - Nie.
- Słyszy pan? - Tak?
Co podać?
- Potrawkę z miękkim tofu i... - Potrawka z tofu...
Witamy.
Marketing jest ważny.
Ale najważniejsze jest trzymanie się podstaw.
Wtedy twoja firma nigdy nie poniesie strat.
Nie bez powodu jeden lokal odnosi sukces,
a inny nie.
Odpowiedzialność za to
zawsze ponosi firma.
Czemu nic nie robisz? Nie zrobisz zdjęć?
A po co?
Jest influencerką.
- Ma ponad 700 000 obserwujących. - Serio?
Jak jestem w fajnej knajpie,
to wstawiam z niej zdjęcie.
Teraz nie robię zdjęć,
bo tu jest beznadziejnie.
No niezbyt fajnie.
Też mam konto. Jaką masz nazwę?
Możemy się obserwować.
Trzymaj się podstaw.
Podstawy.
Ale knajpa musi być porządna.
Porządna knajpka.
Cześć.
Co?
Co tu robisz w środku tygodnia?
Przyszłam do ciebie i miałam kilka innych spraw.
Zarządzam naszym lokalem w Itaewon.
Przyszłam go obejrzeć.
Będziemy się widywać.
Tak.
Cieszysz się?
Tak.
Wyglądałeś, jakbyś odpłynął.
Coś cię dręczy?
No tak.
Zastanawiałem się, jak ulepszyć moją knajpę.
DanBam?
Po co? Mnie się podoba.
Nie masz wystarczająco klientów?
Przed chwilą przyszli pierwsi.
Poza pierwszym miesiącem wszystkie inne przyniosły straty.
Mogę spojrzeć na twoje rozliczenia.
Może wydajesz pieniądze na niepotrzebne rzeczy.
Uczyli mnie tego na studiach, mogę ci pomóc.
Nie w tym problem.
Mam mało pracowników
i wydaję tylko 25% dochodów na personel.
Kupuję składniki dobrej jakości
po niskiej cenie, bo znam dostawcę.
Problemem jest czynsz.
Powinno na niego iść 10% przychodów.
A u nas...
Rety.
Przepraszam. Wiem, że chciałaś pomóc.
Zabrzmiałem arogancko.
Co?
Nie.
Sporo wiesz.
Gdzie się tego nauczyłeś?
Siedem lat marzyłem o własnej knajpie.
Zdążyłem się nauczyć kilku rzeczy.
I bez przerwy czytałem autobiografię prezesa Janga.
Dzięki niej zrozumiałem, jaki jest wyjątkowy.
Bardzo mi pomogła.
Idziemy?
Itaewon to trudna dzielnica.
Może spróbujesz
otworzyć się gdzieś indziej?
Nie.
Nie wiem, czy to mówiłam,
ale przez te siedem lat w ogóle się nie zmieniłeś.
Ty też nie. Nie zmieniłaś się ani trochę.
To był komplement?
Jesteś tak samo piękna.
Byłam totalnie niemodna.
Nie wyglądam teraz lepiej?
Co?
Oni...
Znasz ich?
Nie.
Pomyliłam ich z kimś.
Muszę wracać do pracy.
W ogóle...
Soo-ah.
Tak?
Jeśli będziesz mieć czas po pracy,
wyskoczysz ze mną na piwo?
Pewnie.
Zadzwonię do ciebie.
Skończyło nam się soju.
Zbierajmy się, jutro mamy szkołę.
No weź, nie ma co się spieszyć.
Szybko wróciłeś. Co słychać w innych knajpach?
Mają mnóstwo klientów.
Park Saeroyi czy ja?
Kogo by pani wybrała?
Ty też nie. Nie zmieniłaś się ani trochę.
Tak naprawdę...
to bardzo się zmieniłam.
- Idę do kuchni. - Dobra.
Ty, kelnerzyna, przynieś mi soju.
Słyszysz mnie? Daj mu butelkę soju.
Oczywiście, już idę.
- Proszę. - Dziękuję.
Seung-kwon.
Masz na imię kelnerzyna?
Naciśnij przycisk, zamiast tak na niego wołać.
Przepraszam. Trochę się upił.
Dłużej nie przeszkadzam.
Przepraszam.
Wkurzyłeś się?
To nic.
Ty, kelnerzyna, stój.
Nie podoba ci się, jak cię nazwałem?
Przecież jesteś kelnerzyną, to jak mam cię nazywać?
Przestań, upiłeś się.
Puszczaj. Nie widzisz, jaki on jest chamski?
Ty.
Tak cię wyszkolił szef?
Zaczekaj.
Jeszcze go nie wyszkoliłem.
Ale to ja jestem tu szefem.
I moi pracownicy nie obsługują chamskich klientów.
Co?
Nie...
Co powiedziałeś?
Chamski klient?
Chcesz oberwać?
- Powtórz. - Przestań.
Cholera!
Wybacz. Nie zachowuj się tak tutaj.
Co?
Jeśli chcesz mnie uderzyć,
to wreszcie wal, frajerze.
Jasna cholera.
Myślisz, że cię nie walnę?
A ty co? Po cholerę się wtrącasz?
Ja bym to wytrzymał.
Ale jego nie pozwolę bić.
Bardzo przepraszam.
Pójdziemy już.
- Więc... - To ten dupek zaczął.
- Co? Dupek? - Co?
- Suń się. - Nie chcę odszkodowania.
Seong-hyeon!
Bo ci oddałem.
Seong-hyeon!
Proszę przestać.
To koniec, zemdlał.
Pójdziemy stąd...
Wstawaj.
Podnieś głowę.
Przepraszam, to moja wina.
Czyli zasłużyłeś na karę.
Ty kretynie!
Jak możesz odwalać coś takiego?
To było pewne, że on się nie zmieni.
Dobrze, że się o tym przekonałeś.
Zwolnij go.
Przepraszam.
To się nie powtórzy. Proszę, wybacz mi ten jeden raz.
Co za psychol.
Hyun-yi,
wezwij policję.
Dobra.
Przepraszamy.
Przepraszam.
Może następnym razem
pójdziemy na randkę.
Dostaliśmy zgłoszenie.
Co tutaj...
Cóż...
Doszło do sprzeczki z pijanym klientem.
Rozumiem.
Bójka?
W zasadzie jesteśmy tu z innego powodu.
- Słucham? - Zgłoszono, że jest tu nieletnia.
Nieletnia?
Nie, przyjmujemy tylko dorosłych gości.
Nie ma tu nieletnich...
Chyba.
Przepraszam, mogę zobaczyć pani dowód?
Przepraszam, że dzwonię tak późno.
Bardzo późno. Co się stało?
Policja zadzwoniła do mnie w sprawie pana brata.
Policja?
Poszedł do knajpy
i zatrzymały go gliny.
Prezes chce, żeby pan po niego pojechał.
Cholera.
Jeszcze jedno, panie Kim.
Tak?
Ja mam brata?
Kiepska sytuacja.
Sprawdziliśmy ich dowody.
To oni są oszustami.
Dlaczego my mamy na tym ucierpieć?
Wystarczy, że ich pan spyta.
Przecież sprawdziłem wasze dowody.
Wystarczy. Jest tu pan przez pobicie.
Proszę się uspokoić.
Jak mam być spokojny?
Wie pan, ile kosztuje czynsz?
Jeśli zamkniemy się na tydzień, zbankrutujemy.
A to mają być dwa miesiące? Tylko przez te dzieciaki?
Dużo się nacierpiał, żeby otworzyć tę knajpę.
Niech pan się opanuje.
Mówiłem, przeprowadzimy śledztwo.
To typowa sprawa.
Załatwimy to zgodnie z prawem.
Co to za prawo?
Boże.
Wystarczy.
Nie krzycz na policjanta.
Ale przecież...
Powiedz.
Naprawdę nie wiedziałeś?
Zostawiłem ich tobie,
a ty ich wpuściłeś. Jak było?
To nasza wina.
Ale ty nie zrobiłeś nic złego.
- Przepraszam. - W porządku.
Czyli dwa miesiące?
Pewnie tak się to skończy.
Chwileczkę.
To my ich okłamaliśmy. Firma nie powinna ponieść kary.
Nie gorączkuj się tak.
Siedź i czekaj na rodzinę.
Nie mam rodziny.
Zapłacę grzywnę albo wezmę na siebie odpowiedzialność.
To chyba jakiś żart.
Odpuść.
- Co? - Nie możesz wziąć odpowiedzialności.
Jesteś nieletni.
Młody.
Uporajmy się z tym.
Co zrobimy z napaścią?
Cóż...
Jeśli o to chodzi...
Dobry wieczór.
Dziękuję za informację.
Park Saeroyi?
Pana brat poszedł do knajpy
i zatrzymały go gliny.
Kierownik Jang.
Co pana tu sprowadza?
Cóż...
Rety.
To członek mojej rodziny.
Co?
Rozumiem.
A to mój kolega ze szkoły.
A nie, wylali go przed końcem liceum.
Czyli w sumie nie skończył szkoły.
Co za zbieg okoliczności.
Miło cię znów widzieć, Saeroyi.
Co z tobą?
Jestem zmęczony. Załatwmy to szybko.
Dobrze.
Proszę zaczekać.
Moment.
Mój kolega ma kłopoty przez mojego brata.
Źle się z tym czuję.
Jak myślisz?
Potrzebujesz pomocy?
Jeśli to pana kolega,
może uda się coś zrobić.
Proszę się nie martwić.
Słucham?
Marzyłem o tym,
żeby zostać policjantem.
Co?
Ale kiedyś straciłem nad sobą panowanie i trafiłem do więzienia.
Osoba z wyrokiem nie może pracować w policji.
Zrozumiałem to i zrezygnowałem z marzenia.
Bo policjant ma bronić prawa.
Musi być bardziej uczciwy niż inni.
O takiej policji marzyłem i taką podziwiałem.
A pan...
Co pan robi?
Kim on jest? Prezydentem?
Czemu miałby mieć władzę nad policją?
Cóż...
Proszę mnie źle nie zrozumieć.
Nie jesteśmy kolegami.
- Załatwmy to zgodnie z prawem. - Ale...
Saeroyi.
Ale...
Przepraszam.
Oszalałeś?
- Co? - Czemu taki jesteś?
Jaki?
Mogą kazać ci zawiesić działalność.
No i?
Obsłużyliśmy was, zasługujemy na karę.
Ale on wam może pomóc jej uniknąć.
Chce pomóc. W czym problem?
Pomóc?
Wolę zginąć niż przyjąć jego pomoc.
No jasne. Czyli to kwestia dumy?
Musisz zachować honor,
nawet kosztem knajpy?
Czemu się tak na mnie uwzięłaś?
Bo tego nie rozumiem.
Prowadząc biznes, trzeba umieć iść na kompromis.
Jak możesz być taki uparty?
Sama to mówiłaś. Co ty możesz o mnie wiedzieć?
Nie wiem nic.
- Ale możesz ten jeden raz odpuścić... - Ten jeden raz?
Raz? Nie skończy się na razie, będzie kolejny!
Może teraz by mi się upiekło.
Ale wiesz co?
Taki jeden raz
może zmienić całe twoje życie.
Mądrala.
Co?
Jeśli zawieszą ci działalność,
to nie będzie jeden raz. Splajtujecie.
Zawieszona działalność?
Mogę znowu się otworzyć.
To nic wielkiego.
No proszę.
To faktycznie w twoim stylu.
Nic się nie zmieniłeś.
Naiwniak bez żadnych zasad.
Ale cię rozumiem.
Przeze mnie trafiłeś za kratki,
przeze mnie wywalili cię ze szkoły,
w dodatku uważasz, że przeze mnie zginął twój tata.
Boże.
Wiesz co?
Masz rację.
Skończył tylko gimnazjum, siedział w pace i jest sierotą.
Biedny Saeroyi przeze mnie zrujnował sobie życie.
Tak mi cię szkoda.
- Jang Geun-won. - Ależ się boję.
O Boże.
Chcesz mnie pobić?
Tak jak kiedyś?
Dawaj. W tym jesteś dobry.
W biciu ludzi.
Śmiało.
Uderz mnie.
Wal. Śmiało.
Nie uderzysz mnie? Czekam.
Dawaj.
Widzę, że dorosłeś.
Gratuluję.
Chcesz żyć z tej małej knajpki.
Musisz być cierpliwy.
Dziewięć lat.
Tyle czasu to znoszę.
Wytrzymam kolejne sześć lat.
O czym ty gadasz?
Termin przedawnienia.
Mam plan...
na 15 lat.
SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA KIM YEO-JIN, YOON PARKA, CHA CEONG-HWA
Znowu cierpi przez moją rodzinę.
Nie mogę się doczekać twojej miny, gdy zamkną ci knajpę.
W takim wypadku faktycznie niczego nie zdziałasz.
Muszę spróbować.
Zacznę od tego.
Osiągnę wszystko, o czym marzę.
Odkąd go poznałam,
wszystko inne przestało mnie interesować.
„Usiłowanie zabójstwa. Wyrok”...
Jeśli się wtrącę, będę wścibski?
Saeroyi ci się podoba?
Przez ciebie zawiesili działalność,
a tobie w ogóle nie jest głupio.
Czy to nie ty zadzwoniłaś na policje?
Napisy: Małgorzata Fularczyk